Vroeger kwam censuur veel meer voor dan nu, alleen zijn er op dit moment toch nog landen die censuur doorvoeren. Dit gaat niet zoals vroeger door te kijken naar de gedrukte media maar door het internet te censureren. Raar wanneer je bedenkt dat het internet een medium is om informatie vrij te delen. Maar wat zet deze landen ertoe om internet censuur door te voeren? Heeft dit een politiek of een idyllisch standpunt of is er misschien een andere reden waarom internet censuur word toegepast. Is het een formele censuur of informele censuur die toegepast word.
The great firewall of China
China is het meest perfecte voorbeeld die gebruik maakt van internet censuur. Dit omdat China hiermee vaak het nieuws haalt. Zo heeft China in september 2002 de bekende zoekmachine Google uit de lucht gehaald. De zoekmachine maakte het mogelijk voor de bevolking om website´s op te halen die verboden zijn door de Chinese regering.
China gaat heel ver met het doorvoeren van internet censuur. Zo heeft de regering zoekmachines een verdrag laten tekenen. Deze noemen ze de Public Pledge on Self-discipline for the Chinees Internet Industry. In dit verdrag staat waar de zoekmachines zich aan moeten houden om niet geblokkeerd te worden door de overheid. Dit verdrag werd onder andere ondertekend door Yahoo, dit omdat de zoekmachine een kantoor in China heeft staan.
Een weblog beginnen in China mag pas wanneer de identiteitspapieren binnen een maand gecontroleerd zijn. Als dit niet gebeurd dan word de website van het internet afgehaald.
China is een (McDonalds) Communistisch land, het communisme houd eerder stand wanneer het nationalisme bij het volk groot is. Wanneer de Chinese overheid geen internetcensuur doorvoert kunnen journalisten en bloggers nieuwsberichten lezen uit andere landen over China. Waardoor het beeld van de bevolking kan veranderen. Het nationalisme (trots zijn op je land) zal dan minder worden en de geloofwaardigheid van de regering zal dan dalen. Hier zien we dus dat China internet censuur doorvoert om politieke redenen. Het doel van de internet censuur in China is de mensen de informatie te laten lezen die zij toestaan. De internetcensuur die de Chinese overheid gebruikt is onder te verdelen in formele internetcensuur. Dit omdat de overheid bepaald wat wel en niet gelezen mag worden.
Internet niet voor iedereen toegankelijk maken
In Cuba is het internet niet de normaalste zaak van de wereld. Het internet is in Cuba niet voor iedereen toegankelijk. Alleen artsen, partijleden, ambtenaren en anderen die toestemming hebben gekregen van de communistische partij mogen gebruik maken van het wereld wijde web. Het toerisme in Cuba heeft hier het meeste last van. Deze kunnen namelijk niet online adverteren. Voor de toeristen zelf zijn er wel speciale faciliteiten die het internetten op het eiland toch mogelijk maken.
Doordat de Cubaanse regering bepaald wie er gebruik mag maken van het internet, controleert de overheid het internet. Daarnaast is het makkelijker iemand aan te spreken wanneer je weet wie er gebruik van maakt. Wanneer er informatie gepubliceerd wordt wat niet door de overheid is goed gekeurd, kan deze persoon hierop worden aangesproken.
Op deze manier kan er alleen informatie worden verstrekt die goed gekeurd is door de overheid. Een vorm van internetcensuur. Het doel van de overheid in Cuba heeft een politieke achtergrond. Net als China is Cuba een communistisch land, het heeft dus net als China hetzelfde doel. Het nationalisme behouden door maatregelen van te voren te treffen. Ook deze censuur kan onderverdeeld worden als formele censuur.
Illegaal downloaden
Tegenwoordig kan alles gedownload worden vanaf het internet. Ook is het mogelijk om via het internet illegaal muziek, software etc. te downloaden. Het Franse parlement heeft hiervoor en wet voor aangenomen. Door de overheid is een instantie in het leven geroepen die het internet gebruik van de franse gaat controleren. Deze instantie heet de hadopi (hoge instantie voor de verspreiding van werken en bescherming van rechten op internet).
Deze wet heet de three-strikes wet. Het komt in deze wet erop neer dat wanneer internetgebruikers drie keer inbreuk maken op het auteursrecht zij afgesloten kunnen worden van het internet. De Franse overheid heeft ook gevraagd aan de EU om deze wet te verwerken in de gedragscode voor internetvrijheid. Alleen deze wet is juist in strijd met de internetvrijheid. En zelfs in strijd met het grondrecht op communicatievrijheid en het grondrecht op privacy. Het is daarom dat de EU besloten heeft deze wet te verwerpen. Deze censuur kan onderverdeeld worden als informale censuur want deze censuur valt onder zelfregulering en co-reguleren. Het valt onder zelfregulering omdat het illegaal downloaden verboden is volgens de wet en het valt ook onder co-reguleren omdat er ook van uit word gegaan dat de providers daar rekening mee houden.
De wet is in oktober 2010 ingegaan en heeft al verschillende gevolgen gehad. In Frankrijk krijgen nu gemiddeld 25.000 mensen per dag een waarschuwing. Zij kunnen door deze wet mogelijk afgesloten worden zonder eerlijk proces.
De fransen hebben dus niet een politiek doel voor de internet censuur. Het doel van de Franse overheid is illegale download's, van bijvoorbeeld muziek, tegen te gaan.
En de auteursrechten te beschermen. Ook al is dit dan wel in strijd met het recht op communicatie vrijheid en het grondrecht op privacy.
Censureren na gebeurtenis of historisch feit
Wanneer er zich een historisch feit plaats vindt of een bijzondere gebeurtenis gaan mensen hier over praten. Dit gebeurt ook over het internet. Verschillende social media platforms worden geraadpleegd na een belangrijke gebeurtenis. Na de aardbeving in Haïti bijvoorbeeld werd door 50.000 twitteraars de tag #haïti getwitterd.
Sommige landen willen deze gebeurtenissen stil houden. Vooral wanneer de overheid in het spel is. En kiezen daarom om dit te censureren. Het gaat dan bijvoorbeeld over de werkwijze van het land en het niet correct handelen.
Dit gebeurde bijvoorbeeld in China. Na een rel die uitgebroken was tussen 2 bevolkingsgroepen. Het gebied waar deze rel uitbrak, (Xijang) , zat hierna maanden lang zonder internet.
Het doel van dit soort internetcensuur is het niet uit laten lekken van een gebeurtenis waardoor een land of persoon een slechte naam kan krijgen.
Volgens de wet verboden
Wetten en regels zijn er om je aan te houden. En enkele landen kiezen ervoor om deze wetten ook door te voeren op het web.
In Thailand is gokken volgens de wet ten strengste verboden. Het is daarom dat Thailand er voor kiest om gok website's te blokkeren of door te sluizen naar een "page not found".
Forums en weblogs
We hebben het misschien niet door maar internetcensuur is dichterbij dan gedacht word. Verschillende blogs en forums passen ongemerkt internetcensuur toe. Wanneer er comments verschijnen op topics die niet van toepassing zijn, of niet door de webmaster worden geaccepteerd worden al snel verwijderd.
Invoering kinderporno filter
Internet censuur wordt ook gebruikt om kinderen te beschermen of om het delen van verboden materiaal als het gaat om kinderen. Kinderporno is namelijk verboden in elke land maar is toch te vinden op het internet. Elk land heeft wel een website waar kinderporno op staat en dit moet worden gevonden en worden verwijderd. Een middel hiervoor is het censureren van deze websites.
Verschillende landen proberen nu een filter door te voeren waarbij kinderporno kan worden gecensureerd en waardoor dus de website geblokkeerd word voor bezoekers.
Het filter heeft tot doel sites op het internet te blokkeren met daarop kinderpornografische afbeeldingen of videomateriaal. Door het opstellen van een blacklist van deze sites en het toepassen van technologische censuur, het filter, kunnen sites die op de blacklist staan niet meer bezocht worden. De gebruiker die naar de site surft krijgt een rood stopbord in zijn browser met uitleg over de onbereikbaarheid van de site. Men onderneemt dus niets tegen de makers en verspreiders van kinderporno noch verwijdert men de weerzinwekkende inhoud van de sites. De sites worden uitsluitend ontoegankelijk gemaakt.
Naast de filtersystemen en internetcensuur in repressieve regimes, zoals in China of Thailand, kent alleen Australië en Duitsland tot op heden een verplicht filtersysteem. Vrijwillige filtersystemen komen onder andere voor in Zweden, Noorwegen, Finland en Denemarken. Vrije, westerse staten dus. De plannen voor toepassing van een verplicht kinderporno filter op het internet liggen in Nederland ook al klaar. De bestaande filtersystemen falen aantoonbaar. De beruchte klokkenluidersite wikileaks.org publiceerde inmiddels tal van geheime blacklists waarna bleek dat 70-90% van de geblokkeerde websites niets met kinderporno te maken had.
Overheden blokkeerden lukraak informatie die zij zelf niet geschikt achtten, maar maakten ook talloze fouten tijdens het blacklisting proces. Zo stond op de Australische blacklist een onschuldige website van een tandarts. Ook Nederlandse websites verschenen op de diverse gelekte blacklists. Daaronder een groot aantal reguliere pornografische sites, maar ook een site van een bedrijf dat opleidingen voor heftruckchauffeurs aanbiedt. De samenstelling van de blacklists is dus een heikel punt. De gewenste transparantie staat op gespannen voet met de noodzaak de inhoud van het blacklisting proces en de blacklist zelf niet openbaar te maken. Het proces en de lijst, dat volgens overheden strikte afscherming vereist, is oncontroleerbaar en kan derhalve gemakkelijk tot misbruik leiden.
Het behoeft geen nader betoog dat Europese overheden actie moeten ondernemen om het probleem van kinderporno en de verspreiding daarvan een halt toe te roepen. Echter, invoering van het kinderporno filter streeft dat doel compleet voorbij en leidt tot censuur waarvan de negatieve gevolgen op de lange termijn niet te overzien zijn.
Deze censuur kan onderverdeeld worden als informele censuur want deze censuur valt onder zelfregulering en co-reguleren. Het valt onder zelfregulering omdat kinderporno verboden is volgens de wet en het valt ook onder co-reguleren omdat er ook van uit word gegaan dat de providers kinderporno probeert tegen te gaan.
Homepagina internetcensuur
Doelen van Internetcensuur
Vroeger kwam censuur veel meer voor dan nu, alleen zijn er op dit moment toch nog landen die censuur doorvoeren. Dit gaat niet zoals vroeger door te kijken naar de gedrukte media maar door het internet te censureren. Raar wanneer je bedenkt dat het internet een medium is om informatie vrij te delen. Maar wat zet deze landen ertoe om internet censuur door te voeren? Heeft dit een politiek of een idyllisch standpunt of is er misschien een andere reden waarom internet censuur word toegepast. Is het een formele censuur of informele censuur die toegepast word.
The great firewall of China
China is het meest perfecte voorbeeld die gebruik maakt van internet censuur. Dit omdat China hiermee vaak het nieuws haalt. Zo heeft China in september 2002 de bekende zoekmachine Google uit de lucht gehaald. De zoekmachine maakte het mogelijk voor de bevolking om website´s op te halen die verboden zijn door de Chinese regering.China gaat heel ver met het doorvoeren van internet censuur. Zo heeft de regering zoekmachines een verdrag laten tekenen. Deze noemen ze de Public Pledge on Self-discipline for the Chinees Internet Industry. In dit verdrag staat waar de zoekmachines zich aan moeten houden om niet geblokkeerd te worden door de overheid. Dit verdrag werd onder andere ondertekend door Yahoo, dit omdat de zoekmachine een kantoor in China heeft staan.
Een weblog beginnen in China mag pas wanneer de identiteitspapieren binnen een maand gecontroleerd zijn. Als dit niet gebeurd dan word de website van het internet afgehaald.
China is een (McDonalds) Communistisch land, het communisme houd eerder stand wanneer het nationalisme bij het volk groot is. Wanneer de Chinese overheid geen internetcensuur doorvoert kunnen journalisten en bloggers nieuwsberichten lezen uit andere landen over China. Waardoor het beeld van de bevolking kan veranderen. Het nationalisme (trots zijn op je land) zal dan minder worden en de geloofwaardigheid van de regering zal dan dalen. Hier zien we dus dat China internet censuur doorvoert om politieke redenen. Het doel van de internet censuur in China is de mensen de informatie te laten lezen die zij toestaan. De internetcensuur die de Chinese overheid gebruikt is onder te verdelen in formele internetcensuur. Dit omdat de overheid bepaald wat wel en niet gelezen mag worden.
Internet niet voor iedereen toegankelijk maken
In Cuba is het internet niet de normaalste zaak van de wereld. Het internet is in Cuba niet voor iedereen toegankelijk. Alleen artsen, partijleden, ambtenaren en anderen die toestemming hebben gekregen van de communistische partij mogen gebruik maken van het wereld wijde web. Het toerisme in Cuba heeft hier het meeste last van. Deze kunnen namelijk niet online adverteren. Voor de toeristen zelf zijn er wel speciale faciliteiten die het internetten op het eiland toch mogelijk maken.
Doordat de Cubaanse regering bepaald wie er gebruik mag maken van het internet, controleert de overheid het internet. Daarnaast is het makkelijker iemand aan te spreken wanneer je weet wie er gebruik van maakt. Wanneer er informatie gepubliceerd wordt wat niet door de overheid is goed gekeurd, kan deze persoon hierop worden aangesproken.
Op deze manier kan er alleen informatie worden verstrekt die goed gekeurd is door de overheid. Een vorm van internetcensuur. Het doel van de overheid in Cuba heeft een politieke achtergrond. Net als China is Cuba een communistisch land, het heeft dus net als China hetzelfde doel. Het nationalisme behouden door maatregelen van te voren te treffen. Ook deze censuur kan onderverdeeld worden als formele censuur.
Illegaal downloaden
Tegenwoordig kan alles gedownload worden vanaf het internet. Ook is het mogelijk om via het internet illegaal muziek, software etc. te downloaden. Het Franse parlement heeft hiervoor en wet voor aangenomen. Door de overheid is een instantie in het leven geroepen die het internet gebruik van de franse gaat controleren. Deze instantie heet de hadopi (hoge instantie voor de verspreiding van werken en bescherming van rechten op internet).
Deze wet heet de three-strikes wet. Het komt in deze wet erop neer dat wanneer internetgebruikers drie keer inbreuk maken op het auteursrecht zij afgesloten kunnen worden van het internet. De Franse overheid heeft ook gevraagd aan de EU om deze wet te verwerken in de gedragscode voor internetvrijheid. Alleen deze wet is juist in strijd met de internetvrijheid. En zelfs in strijd met het grondrecht op communicatievrijheid en het grondrecht op privacy. Het is daarom dat de EU besloten heeft deze wet te verwerpen. Deze censuur kan onderverdeeld worden als informale censuur want deze censuur valt onder zelfregulering en co-reguleren. Het valt onder zelfregulering omdat het illegaal downloaden verboden is volgens de wet en het valt ook onder co-reguleren omdat er ook van uit word gegaan dat de providers daar rekening mee houden.
De wet is in oktober 2010 ingegaan en heeft al verschillende gevolgen gehad. In Frankrijk krijgen nu gemiddeld 25.000 mensen per dag een waarschuwing. Zij kunnen door deze wet mogelijk afgesloten worden zonder eerlijk proces.
De fransen hebben dus niet een politiek doel voor de internet censuur. Het doel van de Franse overheid is illegale download's, van bijvoorbeeld muziek, tegen te gaan.
En de auteursrechten te beschermen. Ook al is dit dan wel in strijd met het recht op communicatie vrijheid en het grondrecht op privacy.
Censureren na gebeurtenis of historisch feit
Wanneer er zich een historisch feit plaats vindt of een bijzondere gebeurtenis gaan mensen hier over praten. Dit gebeurt ook over het internet. Verschillende social media platforms worden geraadpleegd na een belangrijke gebeurtenis. Na de aardbeving in Haïti bijvoorbeeld werd door 50.000 twitteraars de tag #haïti getwitterd.
Sommige landen willen deze gebeurtenissen stil houden. Vooral wanneer de overheid in het spel is. En kiezen daarom om dit te censureren. Het gaat dan bijvoorbeeld over de werkwijze van het land en het niet correct handelen.
Dit gebeurde bijvoorbeeld in China. Na een rel die uitgebroken was tussen 2 bevolkingsgroepen. Het gebied waar deze rel uitbrak, (Xijang) , zat hierna maanden lang zonder internet.
Het doel van dit soort internetcensuur is het niet uit laten lekken van een gebeurtenis waardoor een land of persoon een slechte naam kan krijgen.
Volgens de wet verboden
Wetten en regels zijn er om je aan te houden. En enkele landen kiezen ervoor om deze wetten ook door te voeren op het web.
In Thailand is gokken volgens de wet ten strengste verboden. Het is daarom dat Thailand er voor kiest om gok website's te blokkeren of door te sluizen naar een "page not found".
Forums en weblogs
We hebben het misschien niet door maar internetcensuur is dichterbij dan gedacht word. Verschillende blogs en forums passen ongemerkt internetcensuur toe. Wanneer er comments verschijnen op topics die niet van toepassing zijn, of niet door de webmaster worden geaccepteerd worden al snel verwijderd.
Invoering kinderporno filter
Internet censuur wordt ook gebruikt om kinderen te beschermen of om het delen van verboden materiaal als het gaat om kinderen. Kinderporno is namelijk verboden in elke land maar is toch te vinden op het internet. Elk land heeft wel een website waar kinderporno op staat en dit moet worden gevonden en worden verwijderd. Een middel hiervoor is het censureren van deze websites.
Verschillende landen proberen nu een filter door te voeren waarbij kinderporno kan worden gecensureerd en waardoor dus de website geblokkeerd word voor bezoekers.
Het filter heeft tot doel sites op het internet te blokkeren met daarop kinderpornografische afbeeldingen of videomateriaal. Door het opstellen van een blacklist van deze sites en het toepassen van technologische censuur, het filter, kunnen sites die op de blacklist staan niet meer bezocht worden. De gebruiker die naar de site surft krijgt een rood stopbord in zijn browser met uitleg over de onbereikbaarheid van de site. Men onderneemt dus niets tegen de makers en verspreiders van kinderporno noch verwijdert men de weerzinwekkende inhoud van de sites. De sites worden uitsluitend ontoegankelijk gemaakt.
Naast de filtersystemen en internetcensuur in repressieve regimes, zoals in China of Thailand, kent alleen Australië en Duitsland tot op heden een verplicht filtersysteem. Vrijwillige filtersystemen komen onder andere voor in Zweden, Noorwegen, Finland en Denemarken. Vrije, westerse staten dus. De plannen voor toepassing van een verplicht kinderporno filter op het internet liggen in Nederland ook al klaar. De bestaande filtersystemen falen aantoonbaar. De beruchte klokkenluidersite wikileaks.org publiceerde inmiddels tal van geheime blacklists waarna bleek dat 70-90% van de geblokkeerde websites niets met kinderporno te maken had.
Overheden blokkeerden lukraak informatie die zij zelf niet geschikt achtten, maar maakten ook talloze fouten tijdens het blacklisting proces. Zo stond op de Australische blacklist een onschuldige website van een tandarts. Ook Nederlandse websites verschenen op de diverse gelekte blacklists. Daaronder een groot aantal reguliere pornografische sites, maar ook een site van een bedrijf dat opleidingen voor heftruckchauffeurs aanbiedt. De samenstelling van de blacklists is dus een heikel punt. De gewenste transparantie staat op gespannen voet met de noodzaak de inhoud van het blacklisting proces en de blacklist zelf niet openbaar te maken. Het proces en de lijst, dat volgens overheden strikte afscherming vereist, is oncontroleerbaar en kan derhalve gemakkelijk tot misbruik leiden.
Het behoeft geen nader betoog dat Europese overheden actie moeten ondernemen om het probleem van kinderporno en de verspreiding daarvan een halt toe te roepen. Echter, invoering van het kinderporno filter streeft dat doel compleet voorbij en leidt tot censuur waarvan de negatieve gevolgen op de lange termijn niet te overzien zijn.
Deze censuur kan onderverdeeld worden als informele censuur want deze censuur valt onder zelfregulering en co-reguleren. Het valt onder zelfregulering omdat kinderporno verboden is volgens de wet en het valt ook onder co-reguleren omdat er ook van uit word gegaan dat de providers kinderporno probeert tegen te gaan.
Bronnenlijst:
Bron:http://www.geledraak.nl/html/showarticle.asp?id=539
Bron: http://sargasso.nl/archief/2009/09/08/staat-europa-aan-de-vooravond-van-internetcensuur/ geraadpleegd ...
Bron: http://www.hln.be/hln/nl/4125/Internet/article/detail/1000913/2009/09/22/Franse-wet-tegen-illegaal-downloaden-strengste-in-EU.dhtml, geraadpleegd ....
Bron: http://www.rnw.nl/nederlands/article/brandbrief-internetcensuur-dreigt-nederland geraadpleegd ...
Bron: http://www.oneworld.nl/index.php?page=1&articleId=7270 geraadpleegd ...
Bron: http://suspects.be/oic/?p=564
Bron: http://www.rnw.nl/nederlands/article/internet-neemt-telefoontaken-haiti-over